De (basis)mantelbuis onder de Noord Aa is geboord. Daarmee is een cruciale barrière genomen in de aanleg van de glasvezelverbinding door de Weipoort. Wat voor buitenstaanders een technische formaliteit lijkt, is voor bewoners en ondernemers in het buitengebied een mijlpaal van formaat.
Waarom deze boring zo belangrijk was
De Noord Aa is niet zomaar een sloot die je even overbrugt. Het is een watergang met landschappelijke, ecologische en hydrologische betekenis. Het waterschap deed dus moeilijk. De enige aanvaardbare methode was een gestuurde horizontale boring (HDD – Horizontal Directional Drilling) onder het waterlichaam door, zonder aantasting van oevers of waterhuishouding. De buis die hiermee onder de Noord Aa is aangelegd, bevat dan weer de buis voor de basisglasvezelkabel.
De oversteek van de Noord Aa bleek in de praktijk best complex: Afstemming met het hoogheemraadschap, technische risicoanalyse (zetting, lekkage, verstoring ondergrond, archeologische en landschappelijke belangen, coördinatie met bestaande kabels en leidingen, overleg met grond eigenaren en planning in een kwetsbaar poldergebied, het speelde allemaal een rol. De boring zelf duurde uiteindelijk maar een paar uur. De voorbereiding vergde maanden zo niet jaren.
Een lange weg naar digitale ontsluitingDe Weipoort is prachtig, maar digitaal lag het gebied jarenlang in de schaduw van stedelijke kernen. Waar glasvezel in nieuwbouwwijken vanzelfsprekend werd, bleef het buitengebied afhankelijk van koperverbindingen of instabiele draadloze oplossingen. De Weipoort bevond zich in een spanningsveld: te weinig dichtheid voor commerciële vanzelfsprekendheid, maar te waardevol om digitaal achter te blijven. Het is nu nog even wachten op de aansluitingen maar daarna gaan we in volle vaart over de digitale snelweg.
